Mijn naam is Gabriël Enkelaar. Bij mijn weten ben ik ergens in 1960 of
1961 op de Sint Caeciliaschool gekomen. We verhuisden toen van de
Reamurstraat naar de Weberstraat. Ik heb maar kort op de school gezeten.
Ik geloof dat onze juf Mevr. Van Duursen heette. Ik heb weinig concrete
herinneringen, maar wel een goed gevoel. We kregen ook godsdienstles van de
pastoor (van de kerk ernaast van de parochie van de H.Geest, waar ik later
ook jaren de mis gediend heb). Bij catechese moest je letterlijk vragen
en antwoorden uit je hoofd leren zoals; "Waartoe zijn wij hier op aarde?"
"Wij zijn hier op aarde om God te dienen en later in de hemel gelukkig te
worden". Het enige geluk daarvan was dat je er makkelijk een tien voor kon
halen. Verder werd ik vooral gelukkig van voetballen op het schoolplein en
de grasveldjes in de buurt.

Vrij snel ben ik van de Caeciliaschool afgegaan. Met een klein groepje
leerlingen werden we groep 1 en 2 van de nieuw op te richten Sint
Paulusschool. Deze school zat in een soort noodgebouwen op de Verdistraat,
die toen nog doodliep tegen het Valleikanaal aan, want daarachter lag nog
geen nieuwbouwwijk. Meneer Van Lint was op deze school het (strenge)
hoofd. Hij wilde per se laten zien dat zijn leerlingen het goed zouden
doen en wist onze prestaties tot grote hoogte op te stuwen. Ik heb jaren
in een gemengde klas (van twee leerjaren) gezeten met een klein groepje
leerlingen waar ik de namen nog deels van weet.
Als er in september een reünie van de Caeciliaschool is, ben ik heel
benieuwd of daar wellicht ook de eerste lichting van de Paulusschool bij
aanwezig is. Ik herinner me nog namen als Rob Kroes, Marie-Jose Hemels,
Fons Hemels, Annette Baretti, Bas van Poppel, Richard Brundel (helaas
omgekomen bij een ongeluk op de Gasthuisweg), Hans en Ben Hartings. Ik zou
het erg leuk vinden om hen weer eens te ontmoeten.

Verder is het voor mij een lang vervlogen tijd. Toen ik in de zesde klas
(nu groep acht) naar Den Haag verhuisde bleek ik ver voor te lopen op het
programma van de kinderen daar en moeiteloos naar het Gymnasium (Aloysius
College) te kunnen.

Inmiddels ben ik zelf al zo'n 30 jaar docent op een middelbare school in
Wageningen (http://www.pantarijn.nl/ en geniet ik van de dagelijks omgang met
pubers. Het houdt me heerlijk jong!

Hans van Keeken en de St. Caeciliaschool.


Mijn naam is Hans van Keeken. 48 jaar!! geleden begon ik op de St. Ceaciliaschool. Het gebouw was net opgeleverd, want mijn zussen hebben nog 2 jaar op de Bachweg in een gebouw gezeten.
In de eerste klas (huidige groep 3) begon ik bij Juffrouw van Duursen. een hele lieve juf die bij mij in de straat woonde. Ik liep 's ochtends met haar mee naar school . Ik weet nog wat voor woordjes en cijferborden er voor in de klas hingen.
In de tweede klas kreeg ik een verschrikkelijke juf. juffrouw Thijssen. Ik moest ineens rechts gaan schrijven, terwijl ik al een jaar links schreef. Dat werd dus een drama. We waren doosbang voor haar. Elke ochtend stond er op het bord het woord STOUT. Wie praatte bij het binnenkomen werd daaronder geschreven en kon een kwartier nablijven. Iedereen kwam muisstil binnen. Haar straffen bestonden uit tikken met haar grote ring, op je knieën onder het bord op de kokosmat en in de prullenbak staan in de hoek, want je was een prul.
Inmiddels sta ikzelf al 32 jaar voor de klas en vertel mijn leerlingen elk jaar weer over deze juf. Ze smullen van de verhalen.
In de derde klas kwam ik bij juffrouw van Wely. een schat van een juf. Toen wist ik al dat ik dit ook wilde doen later. Zij kwam uit Leiden. Ik weet haar adres nog uit mijn hoofd. Haar heb ik ook in de vijfde klas gehad. Ze heeft zich toen verloofd. We hebben nog een cadeau voor haar gekocht, maar helaas werd haar verloving verbroken. We waren er allemaal van onder de indruk.
De vierde klas werd geleid door Meneer v.d Heuvel. Een man die heel goed kon vertellen en het heerlijk vond om aardrijkskunde te geven. Later heb ik hem in het voortgezet onderwijs ook nog gehad voor dit vak.
In de zesde klas kreeg ik meneer Langedijk. In dat jaar kreeg hij een of 2 zoons, Jan Karel en Maarten? Dhr Langedijk had een volkswagen kever met het nummerbord JA-24-24. Gek dat je deze dingen onthoudt. Wanneer Meneer Langedijk boos werd riep hij altijd naar een leerling; ik ben je broertje niet!"
Het kamp kan ik mij ook nog herinneren. We gingen naar Voorthuizen in tenten. Ik kreeg een nieuwe tent voor mijn verjaardag. Op kamp kregen we macaroni gekookt door Mevrouw Langedijk. Tot op de dag van vandaag eet ik geen macaroni meer, zo vies was het. Er waren kinderen die het in hun broek stopten en het later tussen de struiken gooiden.
In de zesde mocht ik ook elke woensdag van meneer Langedijk op de fiets de melkbonnen naar het stadhuis brengen. Dit was een erebaan , iedereen was jaloers op mij. De week voor Sinterklaas gingen we met 8 !!! groepen in één lokaal sinterklaasliedjes zingen. Deze stonden op grote borden. Het was heel gezellig. Als er toen een CO2 meter had gehangen was het ding zeker geëxplodeerd.
Meneer Langedijk kwam 2 weken voor de rapporten in alle klassen proefwerken geven, die hij ook zelf nakeek. Deze proefwerken werden in aparte schriften gemaakt. De leerkrachten vonden dit altijd heel spannend.
Ik heb deze tijd als een leuke tijd ervaren en kijk er met veel plezier op terug. Later heb ik nog stage gelopen op deze school. Toen was er al veel veranderd. Ik denk dat ik het nu helemaal niet meer herken. Op de foto's vond ik de bomen ook zo enorm groot. Dat waren toen hele kleine boompjes.
Via Marian hoorde ik dat er dit jaar een reünie komt. Ik ben benieuwd wat ik nog herken. Succes met de organisatie. Ik hoop er veel oude bekenden te zien.

Hans van Keeken.

Good old times op de Caecilia school. 

In 1961 verhuisden we van Schagen naar Amersfoort waar we in Randenbroek op een vierhoog vierkamerflat gingen wonen, met zijn negenen!
Mijn vader reed ook altijd in VW Kevers en het was net Comedy Caper als je ons uit zag stappen, er bleven maar kinderen uitkomen! 6 van de Vosjes zijn naar de Caeciliaschool, die toen nog Sint Caeciliaschool heette, gegaan.
Ik vanaf de eerste klas want we verhuisden op mijn 6e verjaardag in juli. Hans van Keeken uit het voorgaande verhaal zat bij mijn een jaar jongere zusje Riky in de klas. De juffen en meesters uit zijn verhaal zijn bijna 1 op 1 over te nemen, alleen had ik in de 4e klas mevrouw van Velzen, die toen ook haar dochter in de klas had, Heleen.



Op bijgaande foto zie je ons in de 2e klas, met de beruchte juffrouw Thijssen (een getrouwde juf heette toen mevrouw en een ongetrouwde juf was juf, logisch) Die ring en mijn knietjes op de kokosmat voel ik nog steeds! Grappig eigenlijk dat onze ouders daar nooit tegen optraden. Nu zou het als leerkracht je baan kosten.
In mijn poëziealbum heb ik nog de prachtige tekening en het gedicht van juf Babs van Wely, die later ook een bekende kinderboekenillustrator is geworden. Juf Thijssen heeft er ook in geschreven, maar die liet de stagiaire (kwekeling heette dat toen) er de tekening bij maken.
In de winter van 1963 sneeuwde het zo hard dat we tot onze knietjes in de sneeuw naar school moesten lopen. Dat was pas feest.
Marie-Jose Hemels zat later bij mij in de klas, zij had heel oude ouders. Ik had het idee bij een opa en oma op bezoek te zijn als ik bij haar ging spelen.
Johnny Oeben en Juultje Klerks woonden bij mij in de straat/flat en die laatste was de eerste jongen waar ik naar keek als meisje naar jongen, hoewel een van beiden mij een keer erg hard heeft geschopt op het schoolplein op niet nader te duiden zeer gevoelige plek, waar ik weken blauw ben geweest.
Gerard Rozendaal was de bolleboos van de klas. Hij zou natuurlijk naar het gymnasium gaan en dokter worden (wat ook gelukt is want jaren later herkende ik als verpleegkundige op een afdeling opeens zijn hand die een pen heel apart vasthield, raar dat je daar nooit meer aan denkt tot je het ziet en het dan meteen zeker weet). Ik als 'beste meisje' moest echter braaf naar de MMS van meneer Langedijk en/of mijn vader, want meisjes gingen in die tijd toch immers trouwen en kinderen krijgen? Haha, mooi niet in mijn geval. De scheiding in slimme en domme kinderen was natuurlijk heel erg eigenlijk.
Juf van Duursen had hele dikke benen en was een lieve schat, net als mevrouw van Velzen trouwens, die ook hele dikke benen had. Juf van Wely was echt de leukste juf van de wereld, ik heb twee jaar genoten onder haar leiding, in de 3e en de 5e klas.
Meester Langedijk in de 6d klas was een verhaal apart. Hij leek een beetje veel op mijn eigen vader nl. Als ik met mijn stoel zat te wippen, wat niet mocht want "een stoel heeft 4 poten!" dan hoorde ik door de klas: "Vos, ga achter je stoel staan!" en kon ik de rest van de ochtend of middag blijven staan.
De aanleg van de A28 achter onze flat, de opening van de toen hypermoderne H. Geestkerk, het vriendinnenclubje Lisette Romein, Sylvia Hagemans en Fenny Becks bij mij in de klas waar geen speld tussen te krijgen was, gymnastiekles die ik vreselijk vond, de al genoemde gruwelijke scheiding tussen slimme en domme kinderen, de kerstmissen en Sinterklaasmiddag. Het zijn allemaal kleine losse herinneringen, maar het totaal van die 6 jaren staan als heel gelukkig in mijn herinnering geboekt. Ik heb echt een prachtige lagere schooltijd gehad en ging altijd met veel plezier naar school.
Thuis speelden we nog uren schooltje op zolder, waar mijn vader - die ook in het onderwijs zat - oude schoolbankjes had neergezet en een schoolbord. Mijn zus Maria gaf ons dan dictee op en wij braaf schrijven. Idioot maar dat vonden we echt leuk, schooltje spelen! Ik ga zeker naar de reünie komen, want ik ben ook al reuzebenieuwd hoe iedereen er nu uitziet en wat er van ons allen geworden is.
Tot dan! 

Annemarie Vos

Marjorie Storimans 

Mijn schooltijd op de Caciliaschool is begonnen op de kleuterschool bij juffrouw van de Hengel. Later trouwde zij met een meneer Haring, fantastisch vond ik dat: Mevrouw Haring van de Hengel.
De kleuterschool was een noodgebouw en zondags gingen we daar naar de kerk, want de Heilige Geest moest nog gebouwd worden.
Kapelaan van Wijk kwam meestal Godsdienstles geven, wanneer we pech hadden, was dat Pastoor Goes.

Hans van Keeken en Annemarie Vos zaten alletwee ( volgens mij) bij mij in de klas; de meeste details zijn al geschreven.
Juist die juf van Wely heeft er voor gezorgd dat ook ik bij het onderwijs ben gegaan.
Zij kon zo mooi vertellen en in de vijfde klas las zij voor uit boeken van Pim Pandoer. Heel spannend!! Voor mijn gevoel elke vrijdagmiddag.
De jongens kregen handenarbeid van meneer Langedijk en de meisjes handwerken van juffrouw van Duursen, dat was in de zesde klas( groep 8). vreselijk, al dat haken en breien. Het is bij mij nooit meer goed gekomen.
En we moesten op vrijdagmiddag "altijd" hoofdrekenen en dat kon ik niet goed. Vreselijk vond ik dat.
Voor de rest was het een heel gezellige school, later daar samen met Hans nog stage gelopen.
Ik hoop dat de reunie goed wordt bezocht, na zoveel jaren al die mensen weer te zien lijkt me wel leuk. 

 

Jos Smeels (oud-leerkracht)

Een krantenknipsel van de start van de Caeciliaschool in augustus 1959.

De tekst bij het krantenknipsel luidt als volgt:
Het is weer zover. Na weken vakantie zijn vanmorgen de (lagere) schoolbanken weer bezet. Dit plaatje werd genomen in de eerste lagere school, die het Randenbroekkwartier rijk is, namelijk de R.K. school “St. Caecilia”. Het hoofd van de school, de heer Chr. Bootsma, heeft met zijn pupillen een onderkomen gevonden in het gebouwtje aan de Bachweg, waar vorig jaar de katholieke kleuterklassen zetelden. De “St. Caeciliaschool” start met drie klassen die tezamen ongeveer een zeventigtal leerlingen tellen. De heer Bootsma hoopt spoedig dit tijdelijk verblijf te kunnen verlaten , om in de nieuwe school te trekken, die op de hoek Wagner-Rossinistraat zal verrijzen. Maar dit kan nog wel even duren. De nu ’verdreven’ kleuterschool heeft een nieuw home gevonden in de noodlokalen aan het Euterpeplein.
(Foto Onnes) Aangeleverd door Marijke Willemen-Bakkenes.






Marijke Willemen-Bakkenes.

Ik ben Marijke Bakkenes (gehuwd met A. Willemen), een van de eerste leerlingen van deze school, ik zat ik klas 3 (de oudste groep). De andere foto’s zijn van de noodlokalen aan de Bachweg. Ik ben het keurige meisje met de armen over elkaar. Het meisje met de strikjes is Anneliesje Coonen, het meisje met de bril is Dinie Schrijer, rechtsachter mij zit Sietske de Waard.



De opening van de nieuwe school weet ik nog goed. Omdat het een R.K. school was moest deze officieel worden ingewijd. Wij moesten het gregoriaanse Veni Creator Spiritus zingen. Meester Bootsma had het met ons ingestudeerd, alle coupletten stonden uitgeschreven op het schoolbord. Ik zing het nog jaarlijks met pinksteren en denk dan altijd terug aan de opening van de St. Caeciliaschool. Dhr. Bootsma is vertrokken, in de 6e klas kreeg ik les van meester Langedijk. Ik herinner me nog juffrouw van Duursen, klas 1, juffrouw Thijssen (echtgenote van de opticien uit de Langestraat) in klas 2 en later juffrouw Coonen en meester Tesson. In mijn herinnering zijn de laatste twee later een stel geworden.
Pastoor Goes was bouwpastoor van de H. Geestparochie. De wekelijkse schoolmis was in het noodgebouwtje naast de school. De plechtige H. Communie hebben wij in de Franciscus Xaverius gedaan. In die tijd werd de voorbereiding nog door de leerkrachten gedaan.
Tot zover mijn verhaaltje.

Marijke Willemen-Bakkenes

Yangkie Kwee


Ik heb begin zestiger jaren ook op deze school gezeten. Het is alweer heel lang geleden maar ik vind de verhalen geweldig omdat er veel boven komt borrelen. Vooral de verhalen van Hans van Keken en Annemarie waren heel herkenbaar. Ik ben in de vierde klas verhuisd naar Liendert en toen naar een ander school gegaan. Ook ik, herinner me de dikke benen van juffrouw van Duursen. Het was geen onaardige, wat formele juf met altijd zo’n net kapsel. Over juffrouw Thijsen zijn we het allemaal eens. Wat een draak van een docente was dat en vooral die ring. Later ben ik haar nog op de middelbare school tegen gekomen. Daar heeft ze ervaren dat je op de middelbare school je niet zo kon gedragen. Die is toen zwaar gestressed uit de klas gelopen. Helemaal afgebrand. Net goed dacht ik toen nog.
En natuurlijk Babs van Wely. Dat was zo’n leuke juf en daar waren we natuurlijk wel een beetje verliefd op. Ik kan me nog herinneren dat ze ook in de Taptoe een verhaal van een vliegtuig had geschreven. Tjonge wat ging je toen met plezier naar school. Geweldig dat zo’n lerares zoiets kan bewerkstelligen. Ik kan me ook goed herinneren dat je in rijtjes op het plein moest staan. Dan stond meester Langedijk als ceremoniemeester centraal en stak 1 vinger op: dan moest klas 1 naar binnen, vervolgens 2 vingers etc. DE foto van Annemarie is ook geweldig. Ik heb ‘m niet meer. Langzaam komen er meer namen boven drijven als ik naar de foto kijk: Hans van Keeken, Johnny Oeben (Daar speelde ik wel eens met plastic paardjes en cowboys op de flat) , Juult Klerks, Lisette Romein, Sylvia Hagemans, Fenny Becks, Carla…., Eddy…., Leo Settels (buiten spelen)…….
We gingen ook een keer per week ’s ochtends vroeg naar de kerk en daarna mocht je op school je brood opeten. Ik kan het me nu niet meer voorstellen maar ik vond dat altijd leuk/gezellig.
Ik zit niet in het onderwijs, ben wel met een juf getrouwd en ben nu directeur van een ICT bedrijf dus nog redelijk terecht gekomen.

Yangkie Kwee (Op de foto middelste rij tweede van links) 

Wim Smeels


Ik ben een broer van oudleerkracht Jos. Wij zijn in november '58 vanuit het Soesterkwartier (Salvatorschool) naar Randenbroek verhuist. De Caeciliaschool was nog niet klaar en tijdelijk vonden we onderdak in de Bachstraat. Ik dacht met een klas 1 en een gecombineerde 2-3. Hoofd der school was toen meneer Bootsma. Ik geloof zelfs dat er een zoontje van hem bij mij in de klas zat.
In het nieuw opgeleverde schoolgebouw was een lokaal "ingericht" als gymlokaal. In mijn herinnering stonden daar wat banken en een gymkast.
Van de leerkrachten herinner ik me juffrouw van Duursen (1); Mevr. Tijssen (2); meneer Appels (2 en 3); meneer van Lint (4 en 5) en meneer Langedijk.
In klas 4 of 5 zijn we op kraamvisite geweest bij meneer van Lint. Volgens mij woonde hij toen aan de Mozartstraat in een flat. Meneer Appels heeft zich verloofd met juffrouw van Wely, ook een leerkracht. Maar die heb ik niet gehad.
Ik ben sinds '72 werkzaam in het onderwijs. Van Jos en Mieke hoorde ik van de reunie. Hij staat in de agenda.

Wim Smeels 

 

Herinneringen aan de Caeciliaschool (1960-1966)

Vanaf 1960 heb ik mijn lagere schooltijd doorgebracht op de Caeciliaschool, toen al gehuisvest aan de Rossinistraat. Ik ben Frans Smeels, broer van Wim en Hein (klas 3), Arnold (klas 6) en Jos, voormalig leerkracht aan de school. Ik fiets nog met plezier door Randenbroek en dan komen de herinneringen vanzelf. Maar wat is de school in de jaren veranderd. Vroeger was het een eenvoudige blokkendoos met zes klaslokalen; drie onder en drie erboven. Via een laag hek dat tussen twee muurtjes was ingeklemd betrad je het plein. Op het plein drie banken, met later zicht op de katholieke kerk. Aan de zuidkant was het plein begrensd met twee sets grijze klimrekken, daarachter gras dat schuin afliep naar de vijver. Deze vijver had vroeger nog een arm die naar de school liep. Links van de ingang was het fietsenhok.
Onder de school was ook nog een kelder, daar stond de cv ketel, maar ook de kleioven waarin de werkstukjes gebrand werden. Ik ruik de lucht nog als ik er aan terugdenk. Ook de gymmaterialen waren er uitgestald, het was een waar feest, als je voor straf weliswaar, de kelder mocht opruimen.
Op de 1e verdieping was de docentenkamer, daarnaast nog een klein kamertje voor de logopediste, juffrouw Ruyter. Ik herinner me haar vanwege haar handicap, ze had een kort linker armpje.
Van de docenten weet ik inderdaad ook nog, zoals al eerder gezegd, dat juffrouw van Duurssen altijd naar school liep. Een schat van een juf. Je zag haar in de verte altijd al aankomen. Altijd mooi gekapt en een statige loop over zich. Grappig als je bedenkt dat zij je heeft leren lezen en schrijven. Met behulp van die mooie kaarten die met een klip aan de wand en het bord werden gehangen. Ik zie het beeld van FIEN nog voor me, AAP en GUUS. Over juffrouw Tijssen zijn de meningen niet verdeeld heb ik inmiddels gelezen. Van meester van de Heuvel herinner ik me speciale gebaartjes; zo krabde hij regelmatig met de nagels van zijn rechterhand onder zijn kin, om vervolgens met diezelfde hand aan zijn rechteroor te klapperen. Het was meen ik ook de meester die mee ging naar het zwembad voor het schoolzwemmen. Ik kon toen al zwemmen, maar heb in schoolverband klas 5/6 ? diverse diploma’s gehaald in het oude Sportfondsenbad, waar de hitte en chloorlucht je dagenlang verstikte .Volgens mij was de meester ook lid van een zwemvereniging (Sedna/AZ&PC).
Ja, en dan de bovenmeester, meneer Langedijk. Ik zie hem in diverse beelden nog gaan. Natuurlijk in de gele kever en op de fiets, maar toch vooral lopend. In zijn rechterhand een bruine lederen tas en hij had een special loopje; hij plaatste zijn rechterbeen voorwaarts, zijn voet een klein beetje schuin naar binnen, zijn linkerbeen gewoon recht voorruit. Het hoofd altijd fier schuin omhoog. Als hij je op het schoolplein aansprak op je gedrag ging dat meestal als volgt : “Mag dat?” ” Nee mijnheer”. “Waarom doe je het dan?” Ja, met die filosofische wijsheid kon ik toen nog niet zoveel. Maar een enthousiaste leerkracht, zijn tijd ver vooruit voor wat betreft het muziekonderwijs; het samen zingen met verschillende klassen rond Sinterklaas. Maar ook het lied ‘Sinte Caecilia’ herinner ik mij.
In de tijd dat ik hem kende heeft hij slechts een halve dag verzuimd toen ik in de zesde klas zat. Op een morgen was hij afwezig, maar ’s middags gelukkig weer present. We schrijven een maandagmorgen in 1966 (?) ’s Middags in het middaggebed komt de reden voor het verzuim aan de orde; zijn vader was in het weekeinde overleden.
Het was ook de school waar ik Franse les kreeg in klas 6, daarvoor moest je twee keer per week ’s morgens wat eerder komen. Ik heb er op de latere ULO veel profijt van gehad.
De school bood ook onderdak aan het postkantoor. Een keer per week kon je zegeltjes kopen die in een spaarbankboekje werden geplakt.
Met de jongens werd er op het schoolplein en rondom de school veel gevoetbald, met het schoolvoetbaltoernooi op Nimmerdor in de Paasvakantie als climax.

Er werd fanatiek getraind, een serieuze selectie gemaakt onder de bezielende leiding van Peter Kalverboer (oud leerling ?)

En last but not least, de herinneringen aan de klasgenootjes. Denkend aan mijn lagere schooltijd schieten ze (bijna allemaal) nog spontaan te binnen. In de zes jaar is er wel enig verloop geweest, maar daarover laat mijn geheugen me in de steek.
Zo hebben Hans Hones en Stefan de Graaf alleen maar de eerste jaren in mijn klas doorgebracht en is Hansje Groenewoud (Liztstraat) overleden in de 2e klas.

Dan de kinderen die van ‘ver ‘kwamen. Dat wil zeggen kinderen die op de Heiligenbergerweg woonden richting Hamersveld. Bennie Kleter bijvoorbeeld. Verlegen mannetje, kromme pootjes, fantastische voetballer (links back rode haarbos en sproetjes. Over voetballen gesproken, Sjaak Wery ( een bamersveld
ekende Amersfoortse naam) stond ook altijd opgesteld, maar die woonde in de Schumanstraat. Iets verder op school aan, in de Haydnstraat, woonden Raymond van Oosten, Jan de Kok (Kokkie) en Sjaak van Hout. Een klein driftig mannetje met wit vlassig haar. Als hij boos werd zwelden zijn aderen hevig op. De andere kant van de Heiligenbergerweg, richting stad, daar woonden Annie Schrijer, Willie Hoefsloot, Margriet Galema (aan haar kon je altijd goed zien als ze jokte), Hedy Bisel, zij is op drie mei jarig, net als ik.
Ook van ver, maar dan richting Gasthuislaan en nog verder (ik meen dat juffrouw van Duursen daar in de torenflat woonde) waren bijvoorbeeld Marion Lambrechts en Ingrid Malgot, haar broer zat een klas hoger en was om redenen erg geliefd! En de tweeling Nieuwland; Wim en Annet. Wat speelden we graag bij hen thuis in de boomgaard en wat waren de verjaarspartijtjes enig.
Van het Euterpeplein en Bachweg, kwamen Bennie Haverkort, zijn vader runde de winkel van Jamin en Fons Ravelli en Trudy Besamouska ( in de latere jaren). Op de Randenbroekerweg woonden Fons Hemels (hij was niet alleen klein van stuk maar had ook een huidaandoening), Ans van Odijk en Carola Derksen.Aan de andere kant van de Bachweg, richting Nijenstede Trees Kamps, net als wij een kind uit een groot gezin.
Meer in de wijk waar ik dagelijks rondscharrelde woonden in de Weberstraat Jules Knopf en Eduard Baretti (vrienden van elkaar) en Frans Hendriks. Een opvallend klein mannetje dat met Sinterklaas eens in de zak mee mocht. Ook Michel Bizot kwam uit die hoek. Later een bekend parachutespringer geworden. Richting Berliozstraat woonden Clementine van Berkel, Oda Versteeg en Maria Vos. Pas jaren later kreeg ik van mijn vader de aardige brieven die zij mij toestuurde! In de latere jaren kwam ook Pauli Fleer in de klas, ik heb haar weer ontmoet als collega bij Kunstcentraal. Ook Babs (Barbara) de Boer is in de hogere klassen aangeschoven.
Bij mij in de straat woonden Elly Westerlaak en Sandra Verheyen. Met Jan van Bekkum ben ik samen naar de Sint Joseph Ulo gegaan. Van één meisje weet ik alleen nog haar naam en hoe ze er uit zag (krulletjes, indisch?) maar heb geen speciale herinneringen: Deffie den Dekker. Ook Renee (van) Baal en Jeroen Halewijn zijn namen waar ik aan twijfel of de herinnering op de juiste plaats staat. Ook heb ik geen foto’s en dergelijke meer. Maar wees er allen verzekerd van dat alle herinneringen aan de school onuitwisbaar zijn vastgelegd.
Ik koester ze en denk er regelmatig met plezier aan terug. En bang om dit alles kwijt te raken zal ik naar alle waarschijnlijkheid daarom niet op de reünie komen.

Frans Smeels
Juli 2009 

Herinnering aan het begin

1958. Randenbroek was een nieuwbouwwijk, die nog volop in de steigers stond. Tv's waren in opkomst, er werden huizen met centrale (blok)verwarming gebouwd en ieder nieuw huis kreeg een badkamer met warme douche. Mensen waren nog niet in de ruimte geweest..Radio’s, nog met buizen, waren gewoon. ‘Moeders wil is wet’ was het populairste radioprogramma (denk ik). Computerchips (IC's) werden uitgevonden.

Ook de eerste 1e klas van de Sint Caeciliaschool startte in 1958. 6 Jaar was ik en begon op de lagere school. Net bij zuster Adolpha bij de 'bewaarschool' in de Muurhuizen vandaan. De Sint Caeciliaschool begon in een houten noodgebouw aan de Bachweg ter hoogte van de Schumannstraat. Naast de school was een speeltuin. Achter de school liep de linie-dijk, met betonnen bunkers erop, die de school scheidden van het kanaal. Over het kanaal was agrarisch gebied. Nu is dat de wijk Schuilenburg.

De school werd officieel geopend door pastoor Goes, de bouwpastoor van de wijk Randenbroek. In dagblad “Het Centrum” heeft nog een artikel gestaan met foto's. Heeft iemand dit artikel nog ergens?

Het eerste jaar hadden wij juffrouw van Duursen. Aan juffrouw van Duursen bewaar ik louter goede herinneringen. Een prettige lieve juf. Van dat jaar heb ik door ziektes enkele maanden gemist. Daardoor kon ik ook geen eerste communie doen samen met mijn klasgenoten. De eerste communie heb ik de herfst daarop gedaan met vreemde kinderen in de Heilig Kruiskerk in de Kruiskamp.

Het tweede jaar juffrouw Thijssen. Strenger, strakker. Toch bewaar ik aan haar ook geen onprettige herinneringen. Mijn zus Trees, die minder goede herinneringen aan haar heeft vanwege die ring, en ik zijn nog eens bij haar op bezoek geweest boven de optiekzaak in de Langestraat. Meneer en mevrouw Thijssen hadden toen een ongeluk gehad met de Borgward Isabella. Maar ik vermoed dat het bezoek was toen ik in de derde klas zat.

Bij de derde klas heb ik weinig herinneringen. De school verhuisde naar het huidige gebouw in de Rossinistraat. Ik weet niet eens meer van wie we toen les kregen. Nieuw was wel de invoering van de vrije zaterdag die volgens mij in dat schooljaar werd ingevoerd. Tot die tijd gingen we ook op zaterdag nog naar school.

Rond die tijd ging Nederland, dus ook Amersfoort, over op aardgas. De hoofdtransport leiding voor Nederland rond Amersfoort heb ik nog aan zien leggen. Tevens werd de A28 om Amersfoort heen in gebruik genomen. Tot die tijd kwam alle verkeer door Amersfoort via de Randenbroekerweg waar ik woonde.
De hele schooltijd stonden de schoolbanken in die tijd nog keurig rij naast rij keurig achter elkaar. Meesters en jufvrouwen waren U. Kringgesprekken bestonden nog niet.

Het vierde jaar was turbulent voor mij. In de grote vakantie was ik door een zware epilepsie aanval in coma geraakt. Hierdoor moest ik een paar maanden in het Academisch ziekenhuis in Utrecht verblijven en kreeg zware medicijnen om mijn epilepsie te onderdrukken.
Op hetzelfde moment kwam er een nieuwe meester. Die had aan mijn moeder wat schoolboeken meegegeven. Kon ik huiswerk maken was zijn idee. Wat dus niet gebeurde. Zo'n ziekenhuis is heftig genoeg. Mocht ik de rest van het jaar achter alle andere kinderen aan rekenen. Omdat ik in het ziekenhuis geen huiswerk had gemaakt! Heel naar en zeer stigmatiserend. Het maakte me heel verdrietig en machteloos. Een slechte leerkracht was het.
Bovendien was er van alles veranderd. Klasgenoten die verhuisd waren en andere die er nieuw bij waren gekomen. Vriendje dat geen vriendje meer was. Een andere hoofdmeester, mijnheer Langedijk.
Kortom: ik voelde me anders, werd anders behandeld en was daardoor eenzaam. Een introvert jongetje begon raar te doen, werd lastig en kreeg een gedragsprobleem.
Van dat vierde jaar is er een klassenfoto.



Het vijfde jaar hadden we juffrouw van Velzen volgens mij. Een schat van een mens. Hoewel ik een lastiger leerling was geworden, heb ik aan dat jaar niet heel veel herinneringen.

Het zesde jaar meneer Langedijk. Een kanjer wat mij betreft. Hij had aan mij een moeilijke, lastige, leerling waar het niet zo lekker mee ging. Veel ruzie, vechtpartijen. Ik voelde me heel ongelukkig en ook steeds eenzamer. Voelde me verongelijkt omdat ik regelmatig straf kreeg. Ik herinner me dat ik als straf het hoofdstuk Engeland uit het aardrijkskundeboek over moest schrijven. Ik vertikte het. Het stond er niet in. Het hoofdstuk heette Groot-Brittannië.
Tot de ergste school gebeurtenissen van de zesde klas behoorde het schoolkamp. Het enige goede eraan was dat ik de popmuziek ontdekte. Voor de rest voelde ik me doodongelukkig. Moest verplicht melk drinken wat ik thuis nooit dronk.

Randenbroek was ondertussen af en de bouw van Schuilenburg was begonnen. Ruimtevaart was gewoon geworden in de zin van dat er mensen rond de aarde cirkelden. De transistorradio was gewoon geworden. Het tijdperk van de popmuziek, onder andere de Beatles en de Rolling Stones, was aangebroken.

Wij, die als eerste lichting de hele sint Ceacilliaschool hadden doorlopen, gingen naar het voortgezet onderwijs.

Na de school is de klas regelmatig bij elkaar geweest. Het was een prettige klas. Waarbij geldt dat ook hen die door verhuizing of zitten blijven weg gingen of zij die er laten bijkwamen er toch in de verhalen op een positieve manier bij horen. Een aantal klasgenoten is helaas al overleden.

De Sint Caeciliaschool is voor mij heel bepalend geweest voor mijn leven. Zowel positief, het was over het algemeen een goede warme school, als negatief door het treffen van een slechte leerkracht op een slecht moment in mijn leven. Dat laatste heeft een bepalende invloed op mijn leven gehad.